Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

14 defini╚Ťii pentru schimnicie

SCHIMNIC├ŹE, schimnicii, s. f. 1. Starea, via╚Ťa de schimnic; pustnicie, sih─âstrie. 2. Locuin╚Ť─â a schimnicului. [Var.: (rar) schivnic├şe s. f.] ÔÇô Schimnic + suf. -ie.
SCHIVNIC├ŹE s. f. v. schimnicie.
SCHIMNIC├ŹE, schimnicii, s. f. (Rar) 1. Starea, via╚Ťa de schimnic; pustnicie, sih─âstrie. 2. Locuin╚Ť─â a schimnicului. [Var.: schivnic├şe s. f.] ÔÇô Schimnic + suf. -ie.
SCHIVNIC├ŹE s. f. v. schimnicie.
SCHIMNIC├ŹE, schimnicii, s. f. 1. Via╚Ť─â, stare de schimnic; pustnicie. La C─âlug─ârie, Neagr─â schimnicie, Ea se apuca, Lemne d-aduna. TEODORESCU, P. P. 35. 2. Locuin╚Ť─â a schimnicului. (Atestat ├«n forma schivnicie) Intri... prin o porti╚Ť─â ├«ngust─â... ├«n schivnicia p─ârintelui Iovinadie. HOGA╚ś, H. 49. ÔÇô Variant─â: schivnic├şe s. f.
SCHIVNIC├ŹE s. f. v. schimnicie.
!schimnic├şe/schivnic├şe (rar) s. f., art. schimnic├şa/ schivnic├şa, g.-d. art. schimnic├şei/schivnic├şei; pl. schimnic├şi/ schivnic├şi, art. schimnic├şile/schivnic├şile
schimnic├şe s. f., art. schimnic├şa, g.-d. art. schimnic├şei; pl. schimnic├şi, art. schimnic├şile
SCHIMNIC├ŹE s. 1. v. ascez─â. 2. v. schit.
SCHIMNIC├ŹE s. v. izolare, singur─âtate.
SCHIMNIC├ŹE ~i f. 1) Via╚Ť─â de schimnic; sih─âstrie; pustnicie. 2) Loc unde tr─âie╚Öte un schimnic. /schimnic + suf. ~ie
schimnic├şe f. Via╚Ť─â de schimnic.
schimnicie s. v. IZOLARE. SINGUR─éTATE.
SCHIMNICIE s. 1. ascetism, asceză, pustnicie, sihăstrie, (rar) schimnicit. (În vremea ~ lui.) 2. (concr.) schit, sihăstrie. (Au ajuns la ~.)

Schimnicie dex online | sinonim

Schimnicie definitie

Intrare: schimnicie
schimnicie substantiv feminin
schivnicie