Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

10 defini╚Ťii pentru ortoepic

ORTO├ëPIC, -─é, ortoepici, -ce, adj. Care apar╚Ťine ortoepiei, privitor la ortoepie. ÔÇô Din fr. ortho├ępique.
ORTO├ëPIC, -─é, ortoepici, -ce, adj. Care apar╚Ťine ortoepiei, privitor la ortoepie. ÔÇô Din fr. ortho├ępique.
ORTO├ëPIC, -─é, ortoepici, -e, adj. Care ╚Ťine de ortoepie, referitor la ortoepie, de ortoepie. Regulile ortoepice, de pronun╚Ťare corect─â a unei limbi, nu pot fi stabilite f─âr─â un studiu prealabil al foneticii limbii respective. L. ROM. 1953, nr. 3, 19.
orto├ępic adj. m., pl. orto├ępici; f. orto├ępic─â, pl. orto├ępice
orto├ępic adj. m., pl. orto├ępici; f. sg. orto├ępic─â, pl. orto├ępice
ORTO├ëPIC, -─é adj. Referitor la ortoepie, de ortoepie. [Pron. -to-e-pic. / < fr. ortho├ępique].
ORTO├ëPIC, -─é adj. referitor la ortoepie. (< fr. ortho├ępique)
ORTO├ëPIC ~c─â (~ci, ~ce) Care ╚Ťine cu ortoepie; propriu ortoepiei. Norme ~ce. /<fr. ortho├ępique
*orto├ępic, -─â adj. (d. ortoepie). Relativ la ortoepie. Adv. Din punct de vedere ortoepic.
ORTO├ëPIC, -─é adj. (< fr. ortho├ępique): ├«n sintagmele ├«ndreptar ortoepic ╚Öi norm─â ortoepic─â (v.).

Ortoepic dex online | sinonim

Ortoepic definitie

Intrare: ortoepic
ortoepic adjectiv