Dicționare ale limbii române

6 definiții pentru struțușor

STRUȚUȘÓR, struțușoare, s. n. (Reg.) Struțișor. – Struț2 + suf. -ușor.
STRUȚUȘÓR, struțușoare, s. n. (Reg.) Struțișor. – Struț2 + suf. -ușor.
STRUȚUȘÓR2, struțușoare, s. n. (Regional) Struțișor. Și mila de la surori Struțușor verde de flori. MARIAN, NU. 286. Struțușor de magheran! BIBICESCU, P. P. 356.
STRUȚUȘÓR1, struțușoare, s. n. (Reg.) Struțișor. – Din struț2 + suf. -uș-or.
struțușór s. n., pl. struțușoáre
struțușor s. v. BRĂDIȘOR. BUCHEȚEL. CORNIȘOR.

Struțușor dex online | sinonim

Struțușor definitie

Intrare: struțușor (s.n.)
struțușor s.n.