6 definiții pentru struțușor
STRUȚUȘÓR, struțușoare, s. n. (
Reg.) Struțișor. –
Struț2 +
suf. -ușor. STRUȚUȘÓR, struțușoare, s. n. (
Reg.) Struțișor. –
Struț2 +
suf. -ușor. STRUȚUȘÓR2, struțușoare, s. n. (Regional) Struțișor.
Și mila de la surori Struțușor verde de flori. MARIAN, NU. 286.
Struțușor de magheran! BIBICESCU, P. P. 356.
STRUȚUȘÓR1, struțușoare, s. n. (
Reg.) Struțișor. – Din
struț2 +
suf. -uș-or. struțușór s. n., pl. struțușoáre struțușor s. v. BRĂDIȘOR. BUCHEȚEL. CORNIȘOR. Struțușor dex online | sinonim
Struțușor definitie
Intrare: struțușor (s.n.)