Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

16 defini╚Ťii pentru vizitiu

VEZETÉU s. m. v. vizitiu.
VIZIT├ŹU, vizitii, s. m. 1. Persoan─â care conduce caii la o tr─âsur─â, la o c─âru╚Ť─â etc. 2. (Art.) Numele popular al unei constela╚Ťii din emisfera boreal─â, situat─â ├«n apropiere de constela╚Ťia Gemenilor. [Var.: (reg.) vezet├ęu s. m.] ÔÇô Din magh. vezet├Â.
VEZETÉU s. m. v. vizitiu.
VIZIT├ŹU, vizitii, s. m. 1. Persoan─â care m├ón─â (ca profesionist) caii la o tr─âsur─â, la o c─âru╚Ť─â etc. 2. (Art.) Numele popular al unei constela╚Ťii din emisfera boreal─â, situat─â ├«n apropiere de constela╚Ťia Gemenilor. [Var.: (reg.) vezet├ęu s. m.] ÔÇô Din magh. vezet├Â.
VEZETÉU s. m. V. vizitiu.
VIZIT├ŹU, vizitii, s. m. 1. Persoan─â angajat─â pentru a m├«na caii la tr─âsur─â, la c─âru╚Ť─â etc. Vizitiii aprinseser─â un foc mare ├«n ╚Öopron ╚Öi se ├«nc─âlzeau ├«n jurul lui. V. ROM. noiembrie 1953, 32. Privir─â ├«nt├ói sania, ╚Öi caii, ╚Öi vizitiul cu blana-i albastr─â ╚Öi cu c─âciula-i buhoas─â c─âz─âceasc─â. SADOVEANU O. II 555. Mo╚Ö Vasile o f─âcut r─âu c─â s-o b─âgat vizitiu la curte. BUJOR, S. 63. Cine st─â cu spatele chiar ╚Öi ├«naintea ├«mp─âratului? (Vizitiul). ╚śEZ. XIII 34. 2. Numele popular al unei constela╚Ťii din emisfera boreal─â, situat─â ├«n apropiere de constela╚Ťia gemenilor. Vizitiul poart─â numele de vizitiu, tr─âsur─â, surugiu. PAMFILE, CER. 169. ÔÇô Variant─â: (Mold.) vezet├ęu (CREANG─é, O. A. 114, RUSSO, S. 17) s. m.
vizit├şu s. m., art. vizit├şul; pl. vizit├şi, art. vizit├şii (-ti-ii)
vizit├şu s. m., art. vizit├şul; pl. vizit├şi, art. vizit├şii
VIZIT├ŹU s. 1. v. birjar. 2. (ASTRON.; art.) (reg.) ocolul (art.), surugiul (art.), tr─âsura (art.), ╚Ťarcul (art.), carul-lui-Dumnezeu.
vizit├şu (-├şi), s. m. ÔÇô Birjar, c─âru╚Ťa╚Ö. ÔÇô Var. Mold. vezeteu. Mag. vezet├ (Tiktin), cf. sl. vozota─ş (Miklosich, Slaw. Elem., 17; Cihac, II, 455).
VIZIT├ŹU ~i m. 1) Persoan─â care m├ón─â caii la o tr─âsur─â. 2) art. pop. Una dintre cele dou─âsprezece constela╚Ťii zodiacale, situat─â ├«n emisfera boreal─â. /<ung. vezet┼Ĺ
vezeteu m. Mold. V. vizitiu: vezeteul se d─â jos de pe capra tr─âsurii CR.
vizitiu m. cel ce m├ón─â caii la o tr─âsur─â. [Mold. vezeteu = ung. VEZET├ľ, conduc─âtor].
vezet├ę┼ş, V. viziti┼ş.
vizit├ş┼ş (vest) ╚Öi vezet├ę┼ş (est) m. (ung. vezet├Â, conductor). Cel ce m├«n─â cai─ş la o tr─âsur─â.
VIZITIU s. 1. birjar, surugiu, (├«nv. ╚Öi reg.) sechira╚Ö, (reg.) dro╚Öcar, (Transilv.) coci╚Ö, (├«nv.) m├«na╚Ö, veturin. (~ la o tr─âsur─â de pia╚Ť─â.) 2. (ASTRON.; art.) (reg.) ocolul (art.), surugiul (art.), tr─âsura (art.), ╚Ťarcul (art.), carul-lui-Dumnezeu.

Vizitiu dex online | sinonim

Vizitiu definitie

Intrare: vizitiu
vizitiu substantiv masculin admite vocativul
vezeteu substantiv masculin admite vocativul