Dicționare ale limbii române

Definiția cu ID-ul 953277:

trăncăní, trăncănesc, vb. intranz. – A vorbi întruna, fără rost. – Din tranc + suf. -ăni (Șăineanu, DEX, MDA); din tranca-tranca (Scriban). Cuv. rom. > magh. trankálni (Scriban).

Trăncănire dex online | sinonim

Trăncănire definitie