Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

2 intr─âri

14 defini╚Ťii pentru rezidire

REZID├Ź, rezidesc, vb. IV. Tranz. A zidi din nou; a recl─âdi. ÔÇô Pref. re- + zidi.
REZID├ŹRE, rezidiri, s. f. Ac╚Ťiunea de a rezidi ╚Öi rezultatul ei. ÔÇô V. rezidi.
REZID├Ź, rezidesc, vb. IV. Tranz. A zidi din nou; a recl─âdi. ÔÇô Re1- + zidi.
REZID├ŹRE, rezidiri, s. f. Ac╚Ťiunea de a rezidi ╚Öi rezultatul ei. ÔÇô V. rezidi.
REZID├Ź, rezidesc, vb. IV. Tranz. A zidi din nou.
REZID├ŹRE, rezidiri, s. f. Ac╚Ťiunea de a rezidi; zidire din nou. Rezidirea unui cuptor.
rezid├ş (a ~) vb., ind. prez. 1 sg. ╚Öi 3 pl. rezid├ęsc, imperf. 3 sg. rezide├í; conj. prez. 3 s─â rezide├ísc─â
rezid├şre s. f., g.-d. art. rezid├şrii; pl. rezid├şri
rezid├ş vb. zidi
rezid├şre s. f. zidire
REZID├Ź vb. a recl─âdi, a reconstrui, a re├«n─âl╚Ťa, (rar) a reedifica. (A ~ din temelii o cas─â.)
REZID├ŹRE s. recl─âdire, reconstruc╚Ťie, reconstruire, (rar) reedificare. (~ din temelii a casei.)
REZIDI vb. a recl─âdi, a reconstrui, a re├«n─âl╚Ťa, (rar) a reedifica. (A ~ din temelii o cas─â.)
REZIDIRE s. recl─âdire, reconstruc╚Ťie, reconstruire, (rar) reedificare. (~ din temelii a casei.)

Rezidire dex online | sinonim

Rezidire definitie

Intrare: rezidi
rezidi verb grupa a IV-a conjugarea a VI-a
Intrare: rezidire
rezidire substantiv feminin