PÂNC s. v. sezon, timp, vreme. panc, -ă, adj. (reg.) nebun, trăznit, aiurit, zăpăcit, țicnit. pânc, pâncuri, s.n. (reg.) 1. sezon, vreme, timp. 2. (fig.) dispoziție sufletească, stare de spirit, toană. pînc s. v. SEZON. TIMP. VREME. Panc, -a, -ea v. Pantelimon V A 1-5. Panc dex online | sinonim
Panc definitie