Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

11 defini╚Ťii pentru monoteist

MONOTE├ŹST, -─é, monotei╚Öti, -ste, adj., s. m. ╚Öi f. 1. Adj. Care ╚Ťine de monoteism, privitor la monoteism. 2. S. m. ╚Öi f. Adept al monoteismului. ÔÇô Din fr. monoth├ęiste.
MONOTE├ŹST, -─é, monotei╚Öti, -ste, adj., s. m. ╚Öi f. 1. Adj. Care ╚Ťine de monoteism, privitor la monoteism. 2. S. m. ╚Öi f. Adept al monoteismului. ÔÇô Din fr. monoth├ęiste.
MONOTE├ŹST, -─é, monotei╚Öti, -ste, s. m. ╚Öi f. Adept al monoteismului.
monote├şst adj. m., s. m., pl. monote├ş╚Öti; adj. f., s. f. monote├şst─â, pl. monote├şste
monote├şst adj. m., s. m., pl. monote├ş╚Öti; f. sg. monote├şst─â, pl. monote├şste
MONOTE├ŹST, -─é adj. Referitor la monoteism, propriu monoteismului. // s.m. ╚Öi f. Adept al monoteismului. [Pron. -te-ist. / cf. fr. monoth├ęiste].
MONOTE├ŹST, -─é adj., s. m. f. (adept) al monoteismului. (< fr. monoth├ęiste)
MONOTE├ŹST1 ~st─â (~╚Öti, ~ste) Care ╚Ťine de monoteism; propriu monoteismului. /<fr. monoth├ęiste
MONOTE├ŹST2 ~st─â (~╚Öti, ~ste) m. ╚Öi f. Adept al monoteismului. /<fr. monoth├ęiste
monoteist m. adoratorul unui singur D-zeu. ÔĽĹ a. relativ la monoteism.
*monote├şst, -─â s. ╚Öi adj. (mono- ╚Öi teist). Care crede ├«ntrÔÇÖun singur Dumneze┼ş.

Monoteist dex online | sinonim

Monoteist definitie

Intrare: monoteist (adj.)
monoteist adjectiv
Intrare: monoteist (s.m.)
monoteist substantiv masculin