Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

6 defini╚Ťii pentru miastenie

MIASTEN├ŹE, miastenii, s. f. Boal─â a mu╚Öchilor scheletului, caracterizat─â prin oboseal─â anormal─â ╚Öi rapid─â, p├ón─â la epuizare, la cele mai mici eforturi. [Pr.: mi-as-] ÔÇô Din fr. myasth├ęnie.
MIASTEN├ŹE, miastenii, s. f. Boal─â a mu╚Öchilor scheletului, caracterizat─â prin oboseal─â anormal─â ╚Öi rapid─â, p├ón─â la epuizare, la cele mai mici eforturi. [Pr.: mi-as-] ÔÇô Din fr. myasth├ęnie.
miasten├şe (mi-as-) s. f., art. miasten├şa, g.-d. art. miasten├şei; pl. miasten├şi, art. miasten├şile
miasten├şe s. f. (sil. mi-as-), art. miasten├şa, g.-d. art. miasten├şei; pl. miasten├şi, art. miasten├şile
MIASTEN├ŹE s.f. (Med.) Boal─â caracterizat─â printr-o epuizare anormal─â ╚Öi rapid─â a for╚Ťei musculare, f─âr─â semne de paralizie. [Gen. -iei. / < fr. myasth├ęnie, cf. gr. mys ÔÇô mu╚Öchi, a ÔÇô f─âr─â, sthenos ÔÇô for╚Ť─â].
MIASTEN├ŹE s. f. sindrom caracterizat printr-o epuizare anormal─â ╚Öi rapid─â a for╚Ťei musculare, f─âr─â semne de paralizie. (< fr. myasth├ęnie)

Miastenie dex online | sinonim

Miastenie definitie

Intrare: miastenie
miastenie substantiv feminin
  • silabisire: mi-as-