Dicționare ale limbii române

Definiția cu ID-ul 498310:

ghiudén (ghiudénuri), s. n. – Cîrnat uscat, din carne de vită. – Var. ghiudem. Tc. ǵöden (Șeineanu, II, 183; Lokotsch 726). – Der. ghiudemărie, s. f. (fabrică de ghiudenuri).

Ghiudem dex online | sinonim

Ghiudem definitie