Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

13 defini╚Ťii pentru eterodoxie

eterodoxie sf [At: CODRU-DR─éGU╚śANU, C. 141 / S: ~ocsie / Pl: ~ii / E: gr ß╝Ťä╬Á¤ü╬┐╬┤╬┐╬żßŻĚ╬▒] Concep╚Ťie care se abate de la doctrina oficial─â a Bisericii ortodoxe (sau catolice) Si: geterodoxie.
ETERODOX├ŹE s. f. v. heterodoxie.
HETERODOX├ŹE s. f. Concep╚Ťie care se abate de la doctrina oficial─â a Bisericii ortodoxe [Var.: eterodox├şe s. f.] ÔÇô Din fr. h├ęt├ęrodoxie.
ETERODOX├ŹE s. f. Concep╚Ťie care se abate de la doctrina oficial─â a bisericii ortodoxe. [Var.: heterodox├şe s. f.] ÔÇô Din fr. h├ęt├ęrodoxie.
HETERODOX├ŹE s. f. V. eterodoxie.
!heterodox├şe s. f., art. heterodox├şa, g.-d. heterodox├şi, art. heterodox├şei
eterodox├şe/heterodox├şe s. f., art. eterodox├şa/heterodox├şa, g.-d. eterodox├şi/heterodox├şi, art. eterodox├şei/heterodox├şei
ETERODOX├ŹE s.f. (Bis.) Credin╚Ť─â contrar─â unei dogme. V. erezie. [Gen. -iei, var. heterodoxie s.f. / < fr. h├ęt├ęrodoxie, cf. gr. heteros ÔÇô altul, doxa ÔÇô p─ârere].
HETERODOX├ŹE s.f. v. eterodoxie.
ETERODOX├ŹE/HETERODOX├ŹE s. f. concep╚Ťie care se abate de la doctrina oficial─â (ortodox─â) a bisericii; credin╚Ť─â contrar─â unei dogme. (< fr. h├ęt├ęrodoxie)
HETERODOX├ŹE s. f. elem. eterodoxie.
eterodoxie f. caracter opus sentimentelor ortodoxe.
*eterodox├şe f. (vgr. ß┐żeterodox├şa). Defectu de a fi opus ortodoxii─ş.

Eterodoxie dex online | sinonim

Eterodoxie definitie

Intrare: eterodoxie
eterodoxie substantiv feminin
heterodoxie