Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

12 defini╚Ťii pentru eolotropie

eolotropie sf [At: DT / P: e-o~ / Pl: ~ii / E: fr ├ęolotropie] Proprietate a unui corp de a fi izotrop.
EOLOTROP├ŹE, eolotropii, s. f. Proprietate a unui corp de a fi eolotrop. [Pr.: e-o-] ÔÇô Din fr. ├ęolotropie.
EOLOTROP├ŹE, eolotropii, s. f. Proprietate a unui corp de a fi eolotrop. [Pr.: e-o-] ÔÇô Din fr. ├ęolotropie.
EOLOTROP├ŹE, eolotropii, s. f. Proprietate a unui corp de a fi eolotrop.
eolotrop├şe (e-o-lo-tro-) s. f., art. eolotrop├şa, g.-d. art. eolotrop├şei; pl. eolotrop├şi, art. eolotrop├şile
eolotrop├şe s. f. (sil. e-o-, -tro-), art. eolotrop├şa, g.-d. art. eolotrop├şei; pl. eolotrop├şi, art. eolotrop├şile
EOLOTROP├ŹE s. v. anizotropie.
EOLOTROP├ŹE s.f. ├Änsu╚Öirea de a fi eolotrop. [Gen. -iei. / < fr. ├ęolotropie].
EOLOTROP├ŹE s. f. anizotropie. (< fr. ├ęolotropie)
EOLOTROPIE s. (FIZ.) anizotropie. (~ unui corp.)
EOLOTROP├ŹE (< fr. {i}) s. f. ├Änsu╚Öire a unui corp de a nu fi izotrop; anizotropie. ÔŚŐ E. magnetic─â = proprietate a unor corpuri solide omogene de a se magnetiza inegal, ├«n diferite direc╚Ťii, c├ónd sunt supuse unor deforma╚Ťii.
EOLO- ÔÇ×instabil, inegal, necoplanarÔÇŁ. ÔŚŐ gr. aiolos ÔÇ×v├«nt, repede, ├«nclinatÔÇŁ > fr. ├ęolo- > rom. eolo-. Ôľí ~clin (v. -clin), adj., referitor la calitatea a dou─â drepte de a fi necoplanare; ~trop (v. -trop), adj., (despre substan╚Ťe sau corpuri) care nu prezint─â propriet─â╚Ťi fizice identice ├«n toate direc╚Ťiile; ~tropie (v. -tropie), s. f., ├«nsu╚Öirea unei substan╚Ťe sau a unui corp de a fi eolotrop.

Eolotropie dex online | sinonim

Eolotropie definitie

Intrare: eolotropie
eolotropie substantiv feminin
  • silabisire: e-o-, -tro-