Dicționare ale limbii române

Definiția cu ID-ul 1054817:

decénță sf [At: ASACHI, I. 252/23 / V: (înv) deténție / Pl: ~țe / E: fr décence, lat decentia] 1 Respect al bunelor moravuri Si: bună-cuviință. 2 Pudoare. 3 Lipsă de pretenții Vz modestie.

Decență dex online | sinonim

Decență definitie