Dicționare ale limbii române

Definiția cu ID-ul 575305:

*consíst, a -á v. intr. (fr. consister, d. lat. con-sistere. V. asist și constaŭ). Am fĭință, constaŭ: fericirea consistă în virtute. Îs compus, îs format, constaŭ: apa consistă din idrogen și oxigen.

Consistare dex online | sinonim

Consistare definitie