Dicționare ale limbii române

Definiția cu ID-ul 1025725:

balamuți vt [At: PRAVILA (1652), ap. HEM 2370 / Pzi: ~țesc / E: balamut cf rs бaлaмyтить] (Înv) A bârfi.

Balamuți dex online | sinonim

Balamuți definitie