Dicționare ale limbii române

Definiția cu ID-ul 1028901:

bărnúț, ~ă a [At: RETEGANUL, TR. 186 / E: mg barna „brun” + -uț] 1-2 (Trs; șhp) Brunețel (1-2).

Bărnuț dex online | sinonim

Bărnuț definitie