Dicționare ale limbii române

Definiția cu ID-ul 255043:

împotrivitór s. m., adj. m. (sil. -tri-) pl. împotrivitóri; f. sg. împotrivitoáre, g.-d. art. împotrivitoárei, pl. împotrivitoáre

împrotivitor dex online | sinonim

împrotivitor definitie