Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

8 defini╚Ťii pentru ├«mburuienat

├ÄMBURUIEN├üT, -─é, ├«mburuiena╚Ťi, -te, adj. (Rar) Plin de buruieni. [Pr.: -ru-ie-] ÔÇô ├Än + buruian─â + suf. -at.
├ÄMBURUIEN├üT, -─é, ├«mburuiena╚Ťi, -te, adj. (Rar) Plin de buruieni. [Pr.: -ru-ie-] ÔÇô ├Än + buruian─â + suf. -at.
├ÄMBURUIEN├üT, -─é, ├«mburuiena╚Ťi, -te, adj. (Rar) Plin de buruieni, acoperit de buruieni. A cotit pe-un drumeag ├«ngust, ├«mburuienat ╚Öi a intrat pe-o porti╚Ť─â. GALAN, B. I 142.
├«mburuien├ít (rar) adj. m., pl. ├«mburuien├í╚Ťi; f. ├«mburuien├ít─â, pl. ├«mburuien├íte
îmburuiená vb. (sil. -ru-ie-), ind. prez. 3 sg. îmburuieneáză
├«mburuien├ít adj. m. (sil. -ru-ie-), pl. ├«mburuien├í╚Ťi; f. sg. ├«mburuien├ít─â, pl. ├«mburuien├íte
îmburuiená vb. I refl. (reg.) a se umple de buruieni; a se buruiena.
├«mburu─şen├ęz v. tr. Acoper cu buru─şene. V. refl. Ogoru se ├«mburu─şeneaz─â.

îmburuienat dex online | sinonim

îmburuienat definitie

Intrare: îmburuienat
îmburuienat adjectiv
  • silabisire: -ru-ie-
Intrare: îmburuiena
îmburuiena verb grupa I conjugarea a II-a
  • silabisire: -ru-ie-