trimis

8 definiții pentru trimis

TRIMÍS1 s. n. (Rar) Trimitere. – V. trimite.

TRIMÍS1 s. n. (Rar) Trimitere. – V. trimite.

TRIMÉS2 s. n. v. trimis1.

TRIMÍS1 s. n. (Rar) Trimitere. (Și în forma trimes) Noi să zorim trimesul lui acasă. MURNU, O. 122. – Variantă: trimés s. n.

trimís2 (rar) (acțiune) s. n.

trimís (acțiune) s. n.

TRIMÍS s. v. expediere.

TRIMIS s. expediere, expediție, trimitere. (~ unui colet prin mesagerii.)