haraiman

7 definiții pentru haraiman

HARAIMÁN s. n. (Reg.) Gălăgie, tărăboi, zarvă. – Et. nec.

HARAIMÁN s. n. (Reg.) Gălăgie, tărăboi, zarvă. – Et. nec.

haraimán (reg.) (-rai-) s. n.

haraimán s. n. (sil. -rai-)

HARAIMÁN s. v. balamuc, gălăgie, hărmălaie, huiet, larmă, scandal, tămbălău, tărăboi, tevatură, tumult, vacarm, vuiet, zarvă, zgomot.

haraĭmán n., pl. e (imit. ca și harhat, hîrîĭ, huruĭ și -man ca în chiloman). Munt. vest. Chiloman, țipete, chiote (de durere, de bucurie): țipete și haraĭman mare (ChN. I, 98).

haraiman s. v. BALAMUC. GĂLĂGIE. HĂRMĂLAIE. HUIET. LARMĂ. SCANDAL. TĂMBĂLĂU. TĂRĂBOI. TEVATURĂ. TUMULT. VACARM. VUIET. ZARVĂ. ZGOMOT.