belceu

4 definiții pentru belceu

belcéu sn [At: REV. CRIT. IV, 337 / Pl: ~cei / E: mg bölcsiö] (Mgm; Trs) Leagăn prins cu funii de grindă.

BELCÉU s. v. leagăn.

belcéŭ n., pl. eĭe (ung. bölcsö, id.) Trans. Leagăn. Horă de belceŭ, cîntec de leagăn.

belceu s. v. LEAGĂN.