Dicționare ale limbii române

2 definiții pentru bărnuț

bărnúț, ~ă a [At: RETEGANUL, TR. 186 / E: mg barna „brun” + -uț] 1-2 (Trs; șhp) Brunețel (1-2).
bărnúț, -ă, bărnúți, -e, adj.(reg.) oacheș, negricios.

Bărnuț dex online | sinonim

Bărnuț definitie

Intrare: bărnuț
bărnuț