Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

13 defini╚Ťii pentru zburd─âlnicie

ZBURD─éLNIC├ŹE, (2) zburd─âlnicii, s. f. 1. ├Änsu╚Öirea de a fi zburdalnic; vioiciune, neast├ómp─âr, voio╚Öie. 2. Manifestare, fapt─â a celui zburdalnic; joc, petrecere; nebunie. ÔÇô Zburdalnic + suf. -ie.
ZBURD─éLNIC├ŹE, zburd─âlnicii, s. f. ├Änsu╚Öirea de a fi zburdalnic; vioiciune, neast├ómp─âr, voio╚Öie. ÔÖŽ Manifestare, fapt─â a celui zburdalnic; joc, petrecere; nebunie. ÔÇô Zburdalnic + suf. -ie.
ZBURD─éLNIC├ŹE, zburd─âlnicii, s. f. (La sg.) ├«nsu╚Öirea de a fi zburdalnic; vioiciune, voio╚Öie, neast├«mp─âr. Ce ├«nsemneaz─â aceast─â zburd─âlnicie ├«n g├«ndurile ╚Öi ├«n sim╚Ťirea mea? GAEACTION, O. I 182. Cum se dep─ârta pu╚Ťin, ├«╚Öi rec─âp─ât─â zburd─âlnicia obi╚Önuit─â. REBREANU, R. II 29. Veveri╚Ťa pusese fr├«u neobositei sale zburd─âlnicii ╚Öi... ├«╚Öi mistuise fiin╚Ťa sa ├«n ├«ncheietura umbroas─â a unei crengi aeriene. HOGA╚ś, M. N. 172. ÔÖŽ (Mai ales la pl.) Manifestare, fapt─â a celui zburdalnic; joc, petrecere, nebunie. ╚śi ne-am adus noi aminte de toate din vremea noastr─â ╚Öi-am r├«s de zburd─âlniciile tinere╚Ťii. SADOVEANU, L. 129.
ZBURD─éLNIC├ŹE, zburd─âlnicii, s. f. ├Änsu╚Öirea de a fi zburdalnic; vioiciune, neast├ómp─âr, voio╚Öie. ÔÖŽ Manifestare, fapt─â a celui zburdalnic; joc, petrecere; nebunie. ÔÇô Din zburdalnic + suf. -ie.
zburd─âlnic├şe s. f., art. zburd─âlnic├şa, g.-d. art. zburd─âlnic├şei; (manifest─âri) pl. zburd─âlnic├şi, art. zburd─âlnic├şile
zburd─âlnic├şe s. f., art. zburd─âlnic├şa, g.-d. art. zburd─âlnic├şei; (manifest─âri) pl. zburd─âlnic├şi, art. zburd─âlnic├şile
zburd─âlnic├şe s. f., art. zburd─âlnic├şa, g.-d. art. zburd─âlnic├şei; (manifest─âri) pl. zburd─âlnic├şi, art. zburd─âlnic├şile
ZBURD─éLNIC├ŹE s. 1. neast├ómp─âr, vioiciune, voio╚Öie, (rar) zburdare, (├«nv.) zburd─âciune. (Copil plin de ~.) 2. v. joac─â.
ZBURD─éLNIC├ŹE ~i f. 1) Caracter zburdalnic; neast├ómp─âr; zbenguial─â. 2) Joac─â voioas─â ├«nso╚Ťit─â de mult─â mi╚Öcare; zb├ón╚Ťuial─â; zbenguial─â. /zburdalnic + suf. ~ie
sburd─âlnicie f. starea celui sburdalnic.
zburd─âlnic├şe f. (d. zburdalnic). Calitatea de a fi zburdalnic.
ZBURD─éLNICIE s. 1. neast├«mp─âr, vioiciune, voio╚Öie, (rar) zburdare, (├«nv.) zburd─âciune. (Copil plin de ~.) 2. joac─â, joc, zbenguial─â, zbenguire, zbenguit, zb├«n╚Ťuial─â, zb├«n╚Ťuire, zb├«n╚Ťuit, zb├«n╚Ťuitur─â, zburdare, (reg.) zbeng, zbereguial─â, zb├«n╚Ť, zburd─â. (N-a fost dec├«t o ~ de copii.)
ZBURD─éLNICIE. Subst. Zburd─âlnicie, zburdare, zburd─â, zburd─âciune, zbeng, zbenguial─â, zbenguire, zbenguit, zbereguial─â (reg.), zb├«n╚Ťuial─â, zb├«n╚Ťuire, zb├«n╚Ťuit, zb├«n╚Ť (reg.); joac─â, h├«rjoan─â, h├«rjoneal─â. Neast├«mp─âr, vioiciune, sprinteneal─â. ╚śtreng─ârie, n─âzdr─âv─ânie, ghidu╚Öie (fam.), ╚Öotie, pozn─â (pop. ╚Öi fam.), n─âzb├«tie, nebunie, boroboa╚Ť─â, d─ând─ânaie (reg.), d─ân─ânaie (reg.), tr─âsnaie. Glum─â, p─âc─âleal─â, p─âc─âlire, p─âc─âlit, p─âc─âlitur─â, fars─â. ╚śtrengar, loaz─â (fig.), zg├«tie (reg.), calindroi (reg.), diavol (fig.), drac (fig.), dr─âcu╚Öor (fig.), drac ├«mpeli╚Ťat; ghidu╚Ö (fam.), ghidu╚Öar (rar), pozna╚Ö, p─âcal─â, p─âc─âlici. Adj. Zburdalnic, zburdatic (rar), zburd─âtor (rar), n─âsta╚Önic (reg.), zbenguit, zbenguitor, zb├«n╚Ťuit, zv─âp─âiat, zv├«nturat, zv├«nturatic, zbanghiu, nebunatic, zurliu (fam.), sturlubatic (pop.), sturluibat (reg.), neast├«mp─ârat, vioi, zglobiu, zglobior (dim.), juc─âu╚Ö (fig.), sprin╚Ťar (pop. ╚Öi fam.), sprin╚Ť─âroi (reg., augm.). ╚śtrengar, n─âzdr─âvan, ghidu╚Ö (fam.), pozna╚Ö (pop. ╚Öi fam.), p─âcal─â, p─âc─âlici. Vb. A zburda, a se zbengui, a se zb├«n╚Ťui, a fi neast├«mp─ârat, a nu avea ast├«mp─âr, a nu sta locului, a nu-╚Öi g─âsi locul, a se juca, a se h├«rjoni; a ╚Ötreng─âri, a face (a se ╚Ťine de) ╚Ötreng─ârii (de pozne, de ╚Öotii, de nebunii). A se zv─âp─âia (rar). Adv. ╚śtreng─âre╚Öte, ca un ╚Ötrengar. V. amuzament, anima╚Ťie, bucurie, forfot─â, glum─â, mi╚Öcare.

Zburd─âlnicie dex online | sinonim

Zburd─âlnicie definitie

Intrare: zburd─âlnicie
zburd─âlnicie substantiv feminin