Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

13 defini╚Ťii pentru zbeguial─â

ZBENGUI├üL─é, zbenguieli, s. f. Faptul de a se zbengui; zbenguire, zburd─âlnicie; zb├ón╚Ťuial─â, h├órjoneal─â; zbenguit1. ÔÇô Zbengui + suf. -eal─â.
ZBENGUI├üL─é, zbenguieli, s. f. Faptul de a se zbengui; zbenguire, zburd─âlnicie; zb├ón╚Ťuial─â, h├órjoneal─â; zbenguit1. ÔÇô Zbengui + suf. -eal─â.
ZBEGUIÁLĂ s. f. v. zbenguială.
ZBENGUI├üL─é, zbenguieli, s. f. (╚śi ├«n forma zbeguial─â) Faptul de a se zbengui; zburd─âlnicie; zb─ân╚Ťuial─â. Dup─â ce ostenise de mult─â zbenguial─â, st─âtea lini╚Ötit─â. TUDORAN, P. 336. Copii, aprin╚Öi la fa╚Ť─â de zbeguial─â, se adunau unul c├«te unul. DELAVRANCEA, S. 265. ÔÇô Variant─â: zbegui├íl─â s. f.
ZBENGUI├üL─é, zbenguieli, s. f. Faptul de a se zbengui; zburd─âlnicie; zb─ân╚Ťuial─â[1].[1]
zbengui├íl─â s. f., g.-d. art. zbengui├ęlii; pl. zbengui├ęli
zbengui├íl─â s. f., g.-d. art. zbengui├ęlii; pl. zbengui├ęli
ZBENGUIÁLĂ s. 1. v. hârjoneală. 2. v. joacă.
ZBEGUI├üL─é, zbegui├ęli, s. f. (Var.) Zbenguial─â. (zbegui + suf. -eal─â)
ZBENGUI├üL─é zbengui├ęli f. 1) Caracter zbanghiu; zburd─âlnicie; neast├ómp─âr; zb├ón╚Ťuial─â. 2) Joac─â voioas─â, ├«nso╚Ťit─â de mult─â mi╚Öcare; zburd─âlnicie; zb├ón╚Ťuial─â. /a se zbengui + suf. ~eal─â
zbegu─ş├íl─â (vest) ╚Öi zbeng- (est), pl. ─şel─ş. Ac╚Ťiunea de a se zbengui.
ZBENGUIAL─é s. 1. h├«rjoan─â, h├«rjoneal─â, (reg.) zb├«n╚Ť. (L─âsa╚Ťi ~!) 2. joac─â, joc, zbenguire, zbenguit, zb├«n╚Ťuial─â, zb├«n╚Ťuire, zb├«n╚Ťuit, zb├«n╚Ťuitur─â, zburdare, zburd─âlnicie, (reg.) zbeng, zbereguial─â, zb├«n╚Ť, zburd─â. (N-a fost dec├«t o ~ de copii.)
zbenguial─â, zbenguieli s. f. (er.) preludiul actului sexual.

Zbeguial─â dex online | sinonim

Zbeguial─â definitie

Intrare: zbenguial─â
zbenguial─â substantiv feminin
zbeguial─â substantiv feminin