Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

12 defini╚Ťii pentru vrednicie

VREDNIC├ŹE, vrednicii, s. f. 1. Calitatea de a fi vrednic; h─ârnicie, ├«ndem├ónare; capacitate, pricepere. 2. Fapt─â de merit, ac╚Ťiune demn─â de r─âsplat─â. ÔÖŽ Vitejie. 3. Cinste. ÔÖŽ (├Änv.) Demnitate. ÔÇô Vrednic + suf. -ie.
VREDNIC├ŹE, vrednicii, s. f. 1. Calitatea de a fi vrednic; h─ârnicie, ├«ndem├ónare; capacitate, pricepere. 2. Fapt─â de merit, ac╚Ťiune demn─â de r─âsplat─â. ÔÖŽ Vitejie. 3. Cinste. ÔÖŽ (├Änv. ╚Öi arh.) Demnitate. ÔÇô Vrednic + suf. -ie.
VREDNIC├ŹE, (2) vrednicii, s. f. 1. Calitatea de a fi vrednic; h─ârnicie, ├«ndem├«nare (la lucru). Era o m├«ndre╚Ť─â de om, vestit pe toat─â valea Similei de cinste ╚Öi de vrednicie. VLAHU╚Ü─é, O. A. III 13. Se dusese veste ├«n lume de vrednicia ei. ISPIRESCU, L. 347. M─â uit la acea fat─â... C├«t─â vrednicie are la lucru. ╚śEZ. I 262. ÔÖŽ Capacitate, pricepere, destoinicie. Cei doi tovar─â╚Öi ├«n╚Ťeleser─â l─âmurit c─â leahul dore╚Öte s─â le arate vrednicia eretelui. SADOVEANU O. VII 82. Bunul p─ârinte... atribuind ╚Ötiin╚Ťa mea la vrednicia ├«nv─â╚Ť─âtorului, porunci s─â cumpere cinci co╚Ťi postav... pre care ├«l trimise dasc─âlului. NEGRUZZI, S. I 11. 2. Fapt─â de merit, ac╚Ťiune demn─â de r─âsplat─â. Mama... m-a l─âudat de vrednicia ce f─âcusem. CREANG─é, A. 61. ÔÖŽ Iscusin╚Ť─â ├«n lupt─â, ├«n r─âzboaie; vitejie. Noi n-am uitat, c─âpitane. Tudore, vrednicia ta ╚Öi am credin╚Ť─â c─â la nevoie vei ╚Öti s─â-╚Ťi pui pieptul iar. SADOVEANU, O. VII 109. Osta╚Öi!... s├«nt mul╚Ť─âmit de voi!... V-a╚Ťi purtat cu. vrednicie la lupt─â! ALECSANDRI, T. II 15.Cinste. Cununia ├«ns─â vom face-o tocmai dup─â cr─âciun ca s─â ne putem ├«nf─â╚Ťi╚Öa. cu vrednicie. REBREANU, R. I 31. ÔÖŽ (├Änvechit ╚Öi arhaizant) Demnitate (2). R─âdicarea cneazului Cerchescoi la vrednicia de mare can╚Ťelar... f─âcu pre Cantemir a se l─âsa. NEGRUZZI, S. II 152.
vrednic├şe s. f., art. vrednic├şa, g.-d. art. vrednic├şei; pl. vrednic├şi, art. vrednic├şile
vrednic├şe s. f., art. vrednic├şa, g.-d. art. vrednic├şei; pl. vrednic├şi, art. vrednic├şile
VREDNIC├ŹE s. 1. v. h─ârnicie. 2. v. capacitate.
VREDNIC├ŹE s. v. demnitate, merit, pozi╚Ťie, rang, treapt─â, valoare.
Vrednicie Ôëá nevrednicie
VREDNIC├ŹE ~i f. 1) Caracter vrednic; pricepere ╚Öi ├«ndem├ónare la lucru. 2) Stare de om vrednic. 3) ├«nv. Treapt─â ├«ntr-o ierahie; rang. [G.-D. vredniciei] /vrednic + suf. ~ie
vrednic├şe f. (d. vrednic). Capacitate (Rar). H─ârnicie. Demnitate: a te purta cu vrednicie. ÔÇô ╚śi vre─şn- (est) ╚Öi vren- (vest).
vrednicie s. v. DEMNITATE. MERIT. POZIȚIE. RANG. TREAPTĂ. VALOARE.
VREDNICIE s. 1. h─ârnicie, r├«vn─â, silin╚Ť─â, s├«rguin╚Ť─â, str─âdanie, str─âduin╚Ť─â, zel, (pop.) s├«rg, (├«nv.) activitate, diligen╚Ť─â. (E de admirat ~ lui.) 2. capacitate, competen╚Ť─â, destoinicie, preg─âtire, pricepere, seriozitate, valoare, (├«nv. ╚Öi pop.) h─ârnicie, (├«nv.) practic─â, volnicie. (Profesionist de mare ~.)

Vrednicie dex online | sinonim

Vrednicie definitie

Intrare: vrednicie
vrednicie substantiv feminin