Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

7 defini╚Ťii pentru vergelu╚Ť─â

VERGEL├Ü╚Ü─é, vergelu╚Ťe, s. f. Vergelu╚Ö─â. ÔÇô Vergea + suf. -elu╚Ť─â.
VERGEL├Ü╚Ü─é, vergelu╚Ťe, s. f. Vergelu╚Ö─â. ÔÇô Vergea + suf. -elu╚Ť─â.
VERGEL├Ü╚Ü─é, vergelu╚Ťe, s. f.. Diminutiv al lui vergea. Celalt ├«l m├«n─â dind─âr─âpt cu o vergelu╚Ť─â. MARIAN, ├Ä. 208.
vergel├║╚Ť─â s. f., g.-d. art. vergel├║╚Ťei; pl. vergel├║╚Ťe
vergel├║╚Ť─â s. f., g.-d. art. vergel├║╚Ťei; pl. vergel├║╚Ťe
VERGELÚȚĂ s. v. vergelușă.
VERGELUȚĂ s. vergelușă.

Vergelu╚Ť─â dex online | sinonim

Vergelu╚Ť─â definitie

Intrare: vergelu╚Ť─â
vergelu╚Ť─â substantiv feminin