Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

7 defini╚Ťii pentru uzufructuar─â

UZUFRUCTU├üR, -─é, uzufructuari, -e, s. m. ╚Öi f. Persoan─â care de╚Ťine dreptul de uzufruct asupra unui bun. [Pr.: -tu-ar] ÔÇô Din lat. usufructuarius. Cf. fr. usufruitier.
UZUFRUCTU├üR, -─é, uzufructuari, -e, s. m. ╚Öi f. Persoan─â care de╚Ťine dreptul de uzufruct asupra unui bun. [Pr.: -tu-ar] ÔÇô Din lat. usufructuarius. Cf. fr. usufruitier.
uzufructuáră (-zu-fruc-tu-a-) s. f., g.-d. art. uzufructuárei; pl. uzufructuáre
uzufructuáră s. f. (sil. -fruc-tu-a-), g.-d. art. uzufructuárei; pl. uzufructuáre
UZUFRUCTU├üR, -─é s.m. ╚Öi f. De╚Ťin─âtor al unui drept de uzufruct (asupra unui lucru). [Pron. -tu-ar. / cf. lat. usufructuarius, fr. usufructuaire].
UZUFRUCTU├üR, -─é s. m. f. de╚Ťin─âtor al unui drept de uzufruct. (< lat. usufructuarius, dup─â fr. usufruitier)
*uzufructu├ír, -─â adj. (lat. usufructuarius). Jur. Care d─â numa─ş folosin╚Ťa, nu ╚Öi proprietatea. S. m. ╚Öi f. Cel ce are uzufructu.

Uzufructuar─â dex online | sinonim

Uzufructuar─â definitie

Intrare: uzufructuar─â
uzufructuar─â substantiv feminin
  • silabisire: u-zu-fruc-tu-a-r─â