Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

13 defini╚Ťii pentru usagiu

UZ├üJ, uzajuri, s. n. 1. Uzur─â1. 2. Uz (1), folosire, ├«ntrebuin╚Ťare. ÔÖŽ Uzan╚Ť─â, obicei. ÔÇô Din fr. usage.
UZ├üJ, uzajuri, s. n. 1. Uzur─â1. 2. Uz (1), folosire, ├«ntrebuin╚Ťare. ÔÖŽ Uzan╚Ť─â, obicei. ÔÇô Din fr. usage.
USÁGIU s. n. v. uzaj.
UZ├üJ, uzajuri, s. n. 1. Uzur─â. 2. (Fran╚Ťuzism ├«nvechit; atestat ├«n forma usagiu) Uz, folosire. C─âp─ât─â cuno╚Ötin╚Ťa, nu numai a limbii grece╚Öti, de usagiu comun atunce, ci ╚Öi a limbilor ruseasc─â, latin─â ╚Öi francez─â. IORGA, L. I 524. ÔÇô Variant─â: us├ígiu s. n.
uzáj s. n., pl. uzájuri
uzáj s. n., pl. uzájuri
UZÁJ s. v. uzură.
UZ├üJ s. v. folosin╚Ť─â, folosire, ├«ntrebuin╚Ťare, utilizare, uz.
UZ├üJ s.n. 1. Uzur─â. 2. Uz (1), folosire, ├«ntrebuin╚Ťare. ÔÖŽ Uzan╚Ť─â (2). [Pl. -juri, -je. / < fr. usage].
UZ├üJ s. n. 1. uzur─â. 2. uz. 3. uzan╚Ť─â (2). (< fr. usage)
UZÁJ ~uri n. 1) v. UZURĂ. 2) v. UZ. /<fr. usage
uzaj s. v. FOLOSINȚĂ. FOLOSIRE. ÎNTREBUINȚARE. UTILIZARE. UZ.
UZAJ s. deteriorare, uzare, uzur─â. (Gradul de ~ al unui obiect.)

Usagiu dex online | sinonim

Usagiu definitie

Intrare: uzaj
usagiu substantiv neutru
uzaj 2 pl. -e substantiv neutru
uzaj 1 pl. -uri substantiv neutru