Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

8 defini╚Ťii pentru uituceal─â

UITUCE├üL─é, uituceli, s. f. Faptul de a uita; lips─â de memorie sau de aten╚Ťie, neb─âgare de seam─â; p. ext. distrac╚Ťie, z─âp─âceal─â. ÔÇô Uituc + suf. -eal─â.
UITUCE├üL─é, uituceli, s. f. Faptul de a uita; lips─â de memorie sau de aten╚Ťie, neb─âgare de seam─â; p. ext. distrac╚Ťie, z─âp─âceal─â. ÔÇô Uituc + suf. -eal─â.
UITUCE├üL─é, uituceli, s. f. (Rar) Faptul de a uita, lips─â de memorie sau de aten╚Ťie, neb─âgare de seam─â; p. ext. distrac╚Ťie, z─âp─âceal─â.
uituce├íl─â s. f., g.-d. art. uituc├ęlii; pl. uituc├ęli
uituce├íl─â s. f., g.-d. art. uituc├ęlii; pl. uituc├ęli
UITUCEÁLĂ s. (rar) uitucenie, uitucie. (~ unui om.)
u─ştuc├şe f. Vest. Defectu de a fi u─ştuc. ÔÇô ╚śi -─âc├şe (vest) ╚Öi -uce├íl─â, pl. el─ş.
UITUCEAL─é s. (rar) uitucie. (~ unui om.)

Uituceal─â dex online | sinonim

Uituceal─â definitie

Intrare: uituceal─â
uituceal─â substantiv feminin