Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

10 defini╚Ťii pentru tezaurar

TEZAUR├üR, tezaurari, s. m. (├Änv.) Custodele unui tezaur; func╚Ťionar care primea ╚Öi distribuia banii statului; casier, vistiernic. [Pr.: -za-u-] ÔÇô Tezaur + suf. -ar.
TEZAUR├üR, tezaurari, s. m. (├Änv.) Custodele unui tezaur; func╚Ťionar care primea ╚Öi distribuia banii statului; casier, vistiernic. [Pr.: -za-u-] ÔÇô Tezaur + suf. -ar.
TEZAUR├üR, tezaurari, s. m. (├Änvechit) Custodele unui tezaur; func╚Ťionar care prime╚Öte ╚Öi distribuie banii statului; vistiernic.
tezaurár (înv.) (-za-u-) s. m., pl. tezaurári
tezaurár s. m. (sil. -za-u-), pl. tezaurári
TEZAURÁR s. v. trezorier.
TEZAUR├üR ~i m. ├«nv. Persoan─â av├ónd obliga╚Ťia de a p─âzi ╚Öi de a administra tezaurul ╚Ť─ârii. /tezaur + suf. ~ar
tezaurar m. cel ce primește și distribue banii (mai ales la militari).
*tezaur├ír m. (lat. thesaurarius). C─âm─âra╚Ö, func╚Ťionar care prime╚Öte ╚Öi distribue bani─ş statulu─ş. ÔÇô ╚śi trezorier (fr. tr├ęsorier).
tezaurar s. v. TREZORIER.

Tezaurar dex online | sinonim

Tezaurar definitie

Intrare: tezaurar
tezaurar substantiv masculin
  • silabisire: -za-u-