Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

10 defini╚Ťii pentru temnicer

TEMNIC├ëR, temniceri, s. m. Paznic, supraveghetor, gardian la o ├«nchisoare. ÔÇô Temni╚Ť─â + suf. -ar.
TEMNIC├ëR, temniceri, s. m. Paznic, supraveghetor, gardian la o ├«nchisoare. ÔÇô Temni╚Ť─â + suf. -ar.
TEMNIC├ëR, temniceri, s. m. Paznic ├«ntr-o ├«nchisoare; gardian. Acest tratat de edifica╚Ťie era probabil singura carte pe care mila vreunui temnicer i-o va fi pus la ├«ndem├«n─â. IORGA, L. I 509. A ├«nnoptat ╚Öi trebuie s─â m─â duc s─â-mi iau slujba de temnicer la turnul Londrei. NEGRUZZI, S. III 269. D─â unul portarului, Altul temnicerului. TEODORESCU, P. P. 528.
temnic├ęr s. m., pl. temnic├ęri
temnic├ęr s. m., pl. temnic├ęri
TEMNICÉR s. gardian. (~ într-o închisoare.)
TEMNIC├ëR ~i m. Supraveghetor ├«ntr-o ├«nchisoare. /temni╚Ť─â + suf. ~ar
temnicer m. p─âzitor de temni╚Ť─â. [Slav. T─ČM─ČNI─îAR─Č].
temnic├ęr m. (d. temni╚Ť─â; vsl. t─şm─şn─ş─Źar─ş, captiv, bg. t┼şmni─Źar, temnicer). P─âzitor de temni╚Ť─â. V. p├«rc─âlab.
TEMNICER s. gardian.

Temnicer dex online | sinonim

Temnicer definitie

Intrare: temnicer
temnicer substantiv masculin