Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

10 defini╚Ťii pentru spondil

SPOND├ŹL, spondili, s. m. (La pl.) Gen de lamelibranhiate cu cochilia format─â din dou─â valve inegale ╚Öi cu dou─â urechiu╚Öe; (╚Öi la sg.) animal care face parte din acest gen. ÔÇô Din fr. spondyle.
SPOND├ŹL, spondili, s. m. (La pl.) Gen de lamelibranhiate cu cochilia format─â din dou─â valve inegale ╚Öi cu dou─â urechiu╚Öe; (╚Öi la sg.) animal care face parte din acest gen. ÔÇô Din fr. spondyle.
spond├şl s. m., pl. spond├şli
spond├şl (zool.) s. m., pl. spond├şli
SPOND├ŹL s.m. 1. Gen de molu╚Öte marine comestibile, ├«nrudite cu stridia. 2. Gen de coleoptere cu coarne lungi. // s.n. Vertebr─â. [< fr. spondyle, cf. gr. spondylos ÔÇô vertebr─â].
SPONDIL- Element prim de compunere savant─â cu semnifica╚Ťia ÔÇ×(referitor la) coloana vertebral─âÔÇŁ, ÔÇ×vertebr─âÔÇŁ, ÔÇ×vertebralÔÇŁ. [Var. spondilo-. / < fr. spondylo-, it. spondilo-, cf. gr. spondylos].
SPOND├ŹL1 s. m. 1. veche denumire a vertebrelor. 2. gen de molusc─â bivalv─â, comestibil─â, ├«nrudit─â cu stridia, fixat─â pe rocile din m─ârile calde. 3. gen de coleoptere cu coarne lungi. (< fr. spondyle, lat. spondylus)
SPONDIL2(O)-, -SPOND├ŹL, -SPONDIL├ŹE elem. ÔÇ×coloana vertebral─âÔÇŁ, ÔÇ×vertebr─âÔÇŁ. (< fr. spondyl/o/-, -spondyle, -spondylie, cf. lat. spondylus, gr. spondylos)
SPONDIL-, v. SPONDILO-. Ôľí ~algie (v. -algie), s. f., durere vertebral─â; sin. spondilodinie; ~artroz─â (v. -artroz─â), s. f., afec╚Ťiune degenerativ─â a vertebrelor ╚Öi a articula╚Ťiilor; ~odinie (v. -odinie), s. f., spondilalgie*.
-SPONDIL ÔÇ×vertebr─â, v├«rf ascu╚ŤitÔÇŁ. ÔŚŐ gr. spondylos ÔÇ×vertebr─âÔÇŁ > fr. spondyle, engl. -spondyl > rom. -spondil.

Spondil dex online | sinonim

Spondil definitie

Intrare: spondil (pref.)
spondil pref.
Intrare: spondil (suf.)
spondil suf.
Intrare: spondil (subst.)
spondil subst. substantiv masculin