Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

9 defini╚Ťii pentru sintonie

SINTON├ŹE s. f. Egalitate ├«n frecven╚Ťa oscila╚Ťiilor mai multor sisteme fizice oscilante. ÔÇô Din fr. syntonie.
SINTON├ŹE, sintonii, s. f. Egalitate ├«n frecven╚Ťa oscila╚Ťiilor mai multor sisteme fizice oscilante. ÔÇô Din fr. syntonie.
sinton├şe s. f., art. sinton├şa, g.-d. sinton├şi, art. sinton├şei
sinton├şe s. f., art. sinton├şa, g.-d. art. sinton├şei; pl. sinton├şi
SINTON├ŹE s. v. acord.
SINTON├ŹE s.f. 1. (Fiz.) Stare a dou─â sisteme care oscileaz─â cu aceea╚Öi frecven╚Ť─â. 2. Caracteristic─â temperamental─â const├ónd ├«n u╚Öurin╚Ťa de acomodare afectiv─â cu mediul ambiant. [Gen. -iei. / < fr. syntonie, cf. gr. syn ÔÇô cu, tonos ÔÇô tensiune].
SINTON├ŹE s. f. 1. acord (5). 2. caracteristic─â temperamental─â ├«n u╚Öurin╚Ťa de acomodare afectiv─â cu mediul ambiant. (< fr. syntonie)
SINTONIE s. (FIZ.) acord.
sinton├şe s. f. (fig.) ├Än╚Ťelegere ÔŚŐ ÔÇ×Am f─âcut turul lumii ├«mpreun─â. Sintonie total─â.ÔÇŁ D. 146/95 p. 15 (din fr. syntonie; DN, DEX ÔÇô alt sens, DN3)

Sintonie dex online | sinonim

Sintonie definitie

Intrare: sintonie
sintonie substantiv feminin