Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

12 defini╚Ťii pentru rodnicie

RODNIC├ŹE, rodnicii, s. f. (Adesea fig.) Calitatea de a fi rodnic; fertilitate, fecunditate. ÔÇô Rodnic + suf. -ie.
RODNIC├ŹE, rodnicii, s. f. (Adesea fig.) Calitatea de a fi rodnic; fertilitate, fecunditate. ÔÇô Rodnic + suf. -ie.
RODNIC├ŹE, rodnicii, s. f. Calitatea de a fi rodnic; fertilitate. Dar partea [de semin╚Ťe] ce s-oprea-ntre brazde, c-o ├«nsutit─â rodnicie, ├«l r─âspl─âtea. MACEDONSKI, O. I 61. Rodnicia p─â╚Öunilor ╚Öi holdelor. VLAHU╚Ü─é, la TDRG.
rodnic├şe s. f., art. rodnic├şa, g.-d. art. rodnic├şei; pl. rodnic├şi, art. rodnic├şile
rodnic├şe s. f., art. rodnic├şa, g.-d. art. rodnic├şei; pl. rodnic├şi, art. rodnic├şile
RODNIC├ŹE s. v. fertilitate.
RODNIC├ŹE s. v. fecunditate, prolificitate.
RODNIC├ŹE ~i f. Caracter rodnic; fertilitate; fecunditate. [G.-D. rodniciei] /rodnic + suf. ~ie
rodnicie f. fecunditate.
rodnic├şe f. (d. rodnic). Fertilitate.
rodnicie s. v. FECUNDITATE. PROLIFICITATE.
RODNICIE s. fecunditate, fertilitate, productivitate, rodire, (rar) mănoșie. (~ unui teren.)

Rodnicie dex online | sinonim

Rodnicie definitie

Intrare: rodnicie
rodnicie substantiv feminin