poduț definitie

17 definiții pentru poduț

PODÚȚ1, poduți, s. m. (Iht.) Scobar. – Din magh. paduc.
PODUȚ2, poduțuri, s. n. Podeț. – Pod + suf. -uț.
PODÚȚ1, poduți, s. m. (Iht.) Scobar. – Din magh. paduc.
PODÚȚ2, poduțuri, s. n. Podeț. – Pod + suf. -uț.
PODÚȚ1, poduți, s. m. (Iht.) Scobai. Somnii și poduții sînt pești scumpi, cine-i poate prinde. RETEGANUL, la CADE.
PODÚȚ2, poduțuri, s. n. (Rar) Podișor. Cine dracu-a mai văzut Iarbă verde sub poduți. JARNÍK-BÎRSEANU, D. 444.
podúț1 (pește) s. m., pl. podúți
podúț2 (podeț) (rar) s. n., pl. podúțuri
podúț (zool.) s. m., pl. podúți
podúț (podeț) s. n., pl. podúțuri
PODÚȚ s. v. poduleț, scobar.
podúț (podúți), s. m. – Pește de rîu (Chondrostoma nasus). Mag. paduc (Gáldi, Dict., 152; cf. Cihac, II, 271).
poduț m. Buc. scobar. [Ung. PADUC, citește poduț (din rus. PODUSTŬ)].
podúț m. (ung. paduc [citit poduț] d. rus. podúst, pol. podusta). Trans. Scobaĭ.
poduț s. v. PODULEȚ. SCOBAR.
podúț, poduțuri, s.n. – Podeț. – Din pod (< sl. podǔ) + suf. -uț (DEX, MDA).
podúț, -uri, s.n. – Podeț. – Din pod (< sl. podǔ) + -uț.

poduț dex

Intrare: poduț (iht. -i)
poduț iht. -i substantiv masculin
Intrare: poduț (podeț; -uri)
poduț podeț; -uri substantiv neutru