Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

12 defini╚Ťii pentru opincar

OPINC├üR, opincari, s. m. 1. Persoan─â care poart─â opinci; om de r├ónd, ╚Ť─âran. 2. Persoan─â care lucreaz─â sau vinde opinci. ÔÇô Opinc─â + suf. -ar.
OPINC├üR, opincari, s. m. 1. Persoan─â care poart─â opinci; om de r├ónd, ╚Ť─âran. 2. Persoan─â care lucreaz─â sau vinde opinci. ÔÇô Opinc─â + suf. -ar.
OPINC├üR, opincari, s. m. Purt─âtor de opinci; ╚Ť─âran. Bucium─â-n mine toate r─âscoalele ╚Ť─ârii! Toate obidele r─âzvr─âtite... Ale acestor cr├«ncene gloate De flenduro╚Öi opincari. DE╚śLIU, G. 23. ├Än poart─â la palat Iat─â-un ciocoi gulerat. ÔÇô Ce cau╚Ťi, m─â opincar? ÔÇô Dreptate, boieri mari! ANT. LIT. POP. I 36. ÔÖŽ Me╚Öter de opinci.
opincár s. m., pl. opincári
opincár s. m., pl. opincári
OPINCÁR s. (reg.) târsânar.
OPINC├üR s. v. s─âtean, ╚Ť─âran.
OPINC├üR ~i m. ├«nv. 1) Me╚Öter care confec╚Ťiona opinci. 2) Negustor de opinci. 3) Om s─ârac care purta opinci. 4) Om care se trage din ╚Ť─ârani. /opinc─â + suf. ~ar
opincar m. 1. fabricant de opinci; 2. purt─âtor de opinci, ╚Ť─âran.
opinc├ír m. (d. opinc─â). Fabricant or─ş v├«nz─âtor de opinc─ş. Iron. Purt─âtor de opinc─ş, ╚Ť─âran. V. sum─ânar, cojocar, covrigar, c─âc─şular, surtucar, ╚Öalvaragi┼ş.
OPINCAR s. (reg.) tîrsînar.
opincar s. v. SĂTEAN. ȚĂRAN.

Opincar dex online | sinonim

Opincar definitie

Intrare: opincar
opincar substantiv masculin