OMISÍV, -Ă, omisivi, -e, adj. Cu omisiuni. – Din engl. omissive.

OMISÍV, -Ă, omisivi, -e, adj. Cu omisiuni. – Din engl. omissive.

omisív adj. m., pl. omisívi; f. omisívă, pl. omisíve

omisív adj. m., pl. omisívi; f. sg. omisívă,pl. omisíve

OMISÍV, -Ă adj. Care constituie o omisiune; datorat unei omisiuni. [Cf. it. omissivo].

OMISÍV, -Ă adj. care constituie o omisiune; cu omisiuni. (< engl. omisive)