Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

11 defini╚Ťii pentru obr─âznicie

OBR─éZNIC├ŹE, obr─âznicii, s. f. Atitudine, comportare de om obraznic; necuviin╚Ť─â, impertinen╚Ť─â; (cu sens atenuat) neascultare, neast├ómp─âr. ÔÇô Obraznic + suf. -ie.
OBR─éZNIC├ŹE, obr─âznicii, s. f. Atitudine, purtare, vorb─â obraznic─â; necuviin╚Ť─â, insolen╚Ť─â, impertinen╚Ť─â; (cu sens atenuat) neascultare, neast├ómp─âr. ÔÇô Obraznic + suf. -ie.
OBR─éZNIC├ŹE, obr─âznicii, s. f. Atitudine, purtare obraznic─â; necuviin╚Ť─â, insolen╚Ť─â, impertinen╚Ť─â; p. ext. (la copii) neast├«mp─âr. Numai obr─âznicie putea s─â se cheme ├«ndr─âzneala unui ocna╚Ö, care cere s─â fie tocmit straj─â de noapte. POPA, V. 24. Sco╚Ťi sufletul din om cu obr─âzniciile tale. CREANG─é, A. 46. Ce obr─âznicie e asta, s─â intri aici? NEGRUZZI, S. I 227.
obr─âznic├şe (o-br─âz-) s. f., art. obr─âznic├şa, g.-d. art. obr─âznic├şei; pl. obr─âznic├şi, art. obr─âznic├şile
obr─âznic├şe s. f. (sil. -br─âz-), art. obr─âznic├şa, g.-d. art. obr─âznic├şei; pl. obr─âznic├şi, art. obr─âznic├şile
OBR─éZNIC├ŹE s. arogan╚Ť─â, impertinen╚Ť─â, insolen╚Ť─â, m─âg─ârie, necuviin╚Ť─â, neobr─âzare, neru╚Öinare, sfruntare, trufie, tupeu, (rar) seme╚Ťie, (livr.) morg─â, prezum╚Ťie, (pop. ╚Öi fam.) ╚Ť├ófn─â. (E de o ~ revolt─âtoare.)
Obr─âznicie Ôëá bun─â-cuviin╚Ť─â
OBR─éZNIC├ŹE ~i f. 1) Caracter obraznic; impertinen╚Ť─â. 2) Vorb─â sau fapt─â necuviincioas─â; impertinen╚Ť─â; insolen╚Ť─â; neobr─âzare. [Sil. -br─âz-] /obraznic + suf. ~ie
obr─âznicie f. 1. caracterul celui obraznic; 2. vorb─â sau fapt─â obraznic─â.
obr─âznic├şe f. (d.obraznic). Defectu de a fi obraznic, impertinen╚Ť─â. Zburd─âlnicie: copii─ş a┼ş f─âcut o mul╚Ťime de obr─âznici─ş.
OBR─éZNICIE s. arogan╚Ť─â, impertinen╚Ť─â, insolen╚Ť─â, m─âg─ârie, necuviin╚Ť─â, neobr─âzare, neru╚Öinare, sfruntare, trufie, tupeu, (rar) seme╚Ťie, (livr.) morg─â, prezum╚Ťie, (pop. ╚Öi fam.) ╚Ť├«fn─â. (E de o ~ revolt─âtoare.)

Obr─âznicie dex online | sinonim

Obr─âznicie definitie

Intrare: obr─âznicie
obr─âznicie substantiv feminin
  • silabisire: -br─âz-