Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

5 defini╚Ťii pentru obicin─â

OB├ŹCIN─é s. v. deprindere, obicei, obi╚Önuin╚Ť─â.
obic├şn─â, obic├şni, s.f. (├«nv.) 1. obicei. 2. practic─â religioas─â, ritual.
ob├şc─şn─â f., pl. e (vsl. oby─Źin┼ş, obi╚Önuit). L. V. Obice─ş.
obicin─â s. v. DEPRINDERE. OBICEI. OBI╚śNUIN╚Ü─é.
ob├şcin─â, obicine s. f. (├Änv.) Obicei. ÔÖŽ Practic─â religioas─â, ritual. ÔÇô Din bg. obicino.

Obicin─â dex online | sinonim

Obicin─â definitie

Intrare: obicin─â
obicin─â