Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

13 defini╚Ťii pentru netrebnicie

NETREBNIC├ŹE, netrebnicii, s. f. Fapt─â, atitudine, comportare de om netrebnic; tic─âlo╚Öie, m├ór╚Ö─âvie, josnicie. ÔÇô Netrebnic + suf. -ie.
NETREBNIC├ŹE, netrebnicii, s. f. Fapt─â, atitudine, comportare de om netrebnic; tic─âlo╚Öie, m├ór╚Ö─âvie, josnicie. ÔÇô Netrebnic + suf. -ie.
NETREBNIC├ŹE, netrebnicii, s. f. Tic─âlo╚Öie, r─âutate; (concretizat) fapt─â netrebnic─â (1).
netrebnic├şe (├«nv.) (ne-treb-) s. f., art. netrebnic├şa, g.-d. art. netrebnic├şei; (fapte) pl. netrebnic├şi, art. netrebnic├şile
netrebnic├şe s. f. (sil. -treb-), art. netrebnic├şa, g.-d. art. netrebnic├şei; (fapte) pl. netrebnic├şi, art. netrebnic├şile
NETREBNIC├ŹE s. v. tic─âlo╚Öie.
NETREBNIC├ŹE s. v. incapacitate, ineficacitate, ineficien╚Ť─â, inutilitate, neputin╚Ť─â, sl─âbiciune, z─âd─ârnicie.
NETREBNIC├ŹE ~i f. Fel de a fi al celui netrebnic; comportare de om netrebnic; nemernicie; josnicie. /netrebnic + suf. ~ie
netrebnic├şe, netrebnic├şi, 1. (├«nv.) lips─â de valoare, de folos, de utilitate, de ├«nsemn─âtate; inutilitate. 2. (├«nv.) umilin╚Ť─â, smerenie; incapacitate, neputin╚Ť─â. 3. (pop.) tic─âlo╚Öenie, nemernicie; fapt─â tic─âloas─â, m├ór╚Öav─â. 4. (├«nv.) nebunie. 5. (reg.) cusur, viciu.
netrebnicie f. starea celui netrebnic.
netrebnic├şe f. Defectu de a fi netrebnic.
NETREBNICIE s. abjec╚Ťie, f─âr─âdelege, infamie, josnicie, mi╚Öelie, m├«r╚Ö─âvie, nelegiuire, nemernicie, tic─âlo╚Öie, (livr.) ignominie, turpitudine, (ast─âzi rar) scelera╚Ťie, (pop. ╚Öi fam.) par╚Öivenie, (pop.) becisnicie, blestem─â╚Ťie, sc├«rn─âvie, spurc─âciune, (reg.) m├«r╚Ö─âvenie, (├«nv.) bazaconie, blestem─âciune, nebunie, necurat, necur─â╚Ťie, necur─â╚Ťire, p─âg├«n─âtate, p─âg├«nie, verig─â╚Öie, (fig.) murd─ârie.
netrebnicie s. v. INCAPACITATE. INEFICACITATE. INEFICIENȚĂ. INUTILITATE. NEPUTINȚĂ. SLĂBICIUNE. ZĂDĂRNICIE.

Netrebnicie dex online | sinonim

Netrebnicie definitie

Intrare: netrebnicie
netrebnicie substantiv feminin
  • silabisire: -treb-