Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

10 defini╚Ťii pentru mirodie

MIR├ôDIE, mirodii, s. f. (├Änv.) Mirodenie. ÔÇô Din bg. mirodija.
MIR├ôDIE, mirodii, s. f. (├Änv.) Mirodenie. [Pr.: -di-e] ÔÇô Din bg. mirodija.
MIRÓDIE, mirodii, s. f. (Învechit) Mirodenie.
miródie (înv.) (-di-e) s. f., art. miródia (-di-a), g.-d. art. miródiei; pl. miródii, art. miródiile (-di-i-)
mir├│die s. f. (sil. -di-e), art. mir├│dia (sil. -di-a), g.-d. art. mir├│diei; pl. mir├│dii, art. mir├│diile (sil. -di-i-)
MIRÓDIE s. v. aromat, balsam, condiment, ingredient, mireasmă, mirodenie.
MIR├ôDIE ~i f. ├«nv. Substan╚Ť─â aromatic─â care se pune ├«n m├óncare pentru a trezi pofta de m├óncare; mirodenie. /<bulg. mirodija
mirodenie f. 1. arom─â; 2. Bot. nopticoas─â. [╚śi mirodie (FIL.) = gr. mod. MYRODIA].
mirod├şe f. (ngr. myrod─ş├í ╚Öi -d├şa, miros pl─âcut, p─âtrunjel; bg. mirodi─şa, p─âtrunjel, s├«rb. mir├│dija, arom─â. V. miros). Munt. Pl. Mirodeni─ş. Bz. Pop. Bucate bune ╚Öi rare: ─ş-am dat copilulu─ş ╚Öi mirodi─ş, ╚Öi tot nÔÇÖa t─âcut.
mirodie s. v. AROMAT. BALSAM. CONDIMENT. INGREDIENT. MIREASM─é. MIRODENIE.

Mirodie dex online | sinonim

Mirodie definitie

Intrare: mirodie
mirodie substantiv feminin
  • silabisire: -di-e