Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

9 defini╚Ťii pentru mestec─âu

MESTECß║«U, mestecaie, s. n. (Reg.) F─âc─âle╚Ť. ÔÇô Mesteca2 + suf. -─âu.
MESTECß║«U, mestecaie, s. n. (Reg.) F─âc─âle╚Ť. ÔÇô Mesteca2 + suf. -─âu.
MESTECß║«U, mestecaie, s. n. (Regional) F─âc─âle╚Ť pentru mestecat m─âm─âliga. Dac─â nu se sam─ân─â cucuruzul p├«n─â la arminden, po╚Ťi s─â bagi mestec─âul m─âm─âligei ├«n foc. HEM 1709.
mestecắu (reg.) s. n., art. mestecắul; pl. mestecáie
mestecău s. n., art. mestecăul; pl. mestecáie
MESTEC─éU s. v. f─âc─âle╚Ť, gur─â, sucitor, vergea.
mestec─âu m. lemn de mestecat m─âm─âliga: mestec─âu ╚Öi cu╚Ťit POP.
mestecß║»┼ş n., pl. ─â─şe (d. mestec 1). Rar. Mestec─âtor de m─âm─âlig─â, f─âc─âle╚Ť, meleste┼ş.
mestecău s. v. FĂCĂLEȚ. GURĂ. SUCITOR. VERGEA.

Mestec─âu dex online | sinonim

Mestec─âu definitie

Intrare: mestec─âu
mestec─âu substantiv neutru