Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

16 defini╚Ťii pentru mali╚Ťie

MAL├Ź╚ÜIE, (2) mali╚Ťii, s. f. (Livr.) 1. ├Änclinarea de a fi mali╚Ťios; r─âutate, mali╚Ťiozitate. 2. Vorb─â, atitudine, glum─â r─âut─âcioas─â. [Var.: mali╚Ťi├║ne s. f.] ÔÇô Din fr. malice, lat. malitia.
MALI╚ÜI├ÜNE s. f. v. mali╚Ťie.
MAL├Ź╚ÜIE, mali╚Ťii, s. f. (Livr.) ├Änclinarea de a fi mali╚Ťios; r─âutate, mali╚Ťiozitate. ÔÖŽ Vorb─â, atitudine, glum─â r─âut─âcioas─â. [Var.: mali╚Ťi├║ne s. f.] ÔÇô Din fr. malice, lat. malitia.
MALI╚ÜI├ÜNE s. f. v. mali╚Ťie.
MAL├Ź╚ÜIE s. f. (Livresc) R─âutate, atitudine r─âut─âcioas─â. E un om cu... ochi vii ├«n lucirea c─ârora se simte parc─â totu╚Öi o u╚Öoar─â mali╚Ťie, SADOVEANU, V. F. 34. Dar dac─â nu m-ar chema Maria? zise ea sub inspira╚Ťia unei fulger─âtoare mali╚Ťii. EMINESCU, N. 82.
mal├ş╚Ťie (livr.) (-╚Ťi-e) s. f., art. mal├ş╚Ťia (-╚Ťi-a), g.-d. art. mal├ş╚Ťiei; (fapte) pl. mal├ş╚Ťii, art. mal├ş╚Ťiile (-╚Ťi-i-)
mal├ş╚Ťie s. f. (sil. -╚Ťi-e), art. mal├ş╚Ťia (sil. -╚Ťi-a), g.-d. art. mal├ş╚Ťiei; (fapte) pl. mal├ş╚Ťii, art. mal├ş╚Ťiile (sil. -╚Ťi-i-)[1]
MAL├Ź╚ÜIE s. v. r─âutate.[1]
Mali╚Ťie Ôëá m─ârinimie[1]
MAL├Ź╚ÜIE s.f. (Liv.) Atitudine, vorb─â r─âut─âcioas─â, ironic─â; mali╚Ťiozitate. [Gen. -iei, var. mali╚Ťiune s.f. / cf. lat. malitia, fr. malice].
MALI╚ÜI├ÜNE s.f. v. mali╚Ťie.
MAL├Ź╚ÜIE s. f. mali╚Ťiozitate. ÔŚŐ vorb─â sau atitudine r─âut─âcioas─â. (< fr. malice, lat. matitia)
mal├ş╚Ťie (mal├ş╚Ťii), s. f. ÔÇô Viclenie, r─âutate. Fr. malice. ÔÇô Der. mali╚Ťios, adj., din fr. malicieux; mali╚Ťiozitate, s. f. (r─âutate).
MAL├Ź╚ÜIE f. 1) ├Änclinare spre r─âu; stare de spirit const├ónd ├«n pl─âcerea de a face r─âu. 2) Ac╚Ťiune sau fapt r─âut─âcios. [G.-D. mali╚Ťiei; Sil. -╚Ťi-e] /<fr. malice, lat. malitia[1]
mali╚Ťie f. 1. inclina╚Ťiune de a face r─âu; 2. simpl─â dispozi╚Ťiune la veselie ╚Öi glum─â.
mali╚Ťie s. v. R─éUTATE.

Mali╚Ťie dex online | sinonim

Mali╚Ťie definitie

Intrare: mali╚Ťie
mali╚Ťiune
mali╚Ťie substantiv feminin
  • silabisire: -╚Ťi-e