izvoditor definitie

9 definiții pentru izvoditor

IZVODITÓR, izvoditori, s. m. (Înv.) Cronicar; p. gener. scriitor, autor. – Izvodi + suf. -tor.
IZVODITÓR, izvoditori, s. m. (Înv.) Cronicar; p. gener. scriitor, autor. – Izvodi + suf. -tor.
IZVODITÓR, izvoditori, s. m. (Învechit și arhaizant) Istoric, istoriograf, cronicar; p. ext. scriitor, autor. Fericim pre izvoditorii cărții romînești. GOLESCU, Î. 21.
izvoditór (înv.) s. m., pl. izvoditóri
izvoditór s. m., pl. izvoditóri
IZVODITÓR s. v. autor, inventator, istoric, istoriograf.
IZVODITÓR ~i m. înv. 1) Autor de cronici; cronicar; cronograf. 2) Autor de opere literare; scriitor. /a izvodi + suf. ~tor
izvoditor m. începător, pricinuitor.
izvoditor s. v. AUTOR. INVENTATOR. ISTORIC. ISTORIOGRAF.

izvoditor dex

Intrare: izvoditor
izvoditor substantiv masculin