Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

9 defini╚Ťii pentru izvoditor

IZVODIT├ôR, izvoditori, s. m. (├Änv.) Cronicar; p. gener. scriitor, autor. ÔÇô Izvodi + suf. -tor.
IZVODIT├ôR, izvoditori, s. m. (├Änv.) Cronicar; p. gener. scriitor, autor. ÔÇô Izvodi + suf. -tor.
IZVODIT├ôR, izvoditori, s. m. (├Änvechit ╚Öi arhaizant) Istoric, istoriograf, cronicar; p. ext. scriitor, autor. Fericim pre izvoditorii c─âr╚Ťii rom├«ne╚Öti. GOLESCU, ├Ä. 21.
izvoditór (înv.) s. m., pl. izvoditóri
izvodit├│r s. m., pl. izvodit├│ri
IZVODITÓR s. v. autor, inventator, istoric, istoriograf.
IZVODITÓR ~i m. înv. 1) Autor de cronici; cronicar; cronograf. 2) Autor de opere literare; scriitor. /a izvodi + suf. ~tor
izvoditor m. începător, pricinuitor.
izvoditor s. v. AUTOR. INVENTATOR. ISTORIC. ISTORIOGRAF.

Izvoditor dex online | sinonim

Izvoditor definitie

Intrare: izvoditor
izvoditor substantiv masculin