Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

2 intr─âri

11 defini╚Ťii pentru izinit

IZIN├Ź, izinesc, vb. IV. (Regional) 1. Tranz. (Despre rufe) A sp─âla prost, de m├«ntuial─â; a b─âga ├«n boal─â. 2. Refl. A nu se dezvolta normal; a se pipernici, a se ├«nchirci.
IZIN├ŹT, -─é, izini╚Ťi, -te, adj. (Regional) Murdar; p. ext. sl─âbit, pipernicit. (Cu pronun╚Ťare regional─â) Ca o umbr─â e mama... Al─âturi de mama, ├«n copaie, iz├«nit la fa╚Ť─â, frate-meu. STANCU, D. 231.
izin├ş (a ~) (pop.) vb., ind. prez. 1 sg. ╚Öi 3 pl. izin├ęsc, imperf. 3 sg. izine├í; conj. prez. 3 s─â izine├ísc─â
izin├ş vb., ind. prez. 1 sg. ╚Öi 3 pl. izin├ęsc, imperf. 3 sg. izine├í; conj. prez. 3 sg. ╚Öi pl. izine├ísc─â
IZIN├Ź vb. v. chirci, degenera, ├«nchirci, pipernici, sfriji, zg├órci.
IZIN├ŹT adj. v. chircit, degenerat, ├«nchircit, nedezvoltat, pipernicit, pirpiriu, pric─âjit, priz─ârit, sfrijit.
IZIN├Ź, izin├ęsc, vb. IV. 1. Intranz. A sl─âbi, a se og├órji, a z─âlezi. 2. Tranz. ╚Öi refl. A (se) murd─âri. (cf. izin─â)
izin├ęsc v. tr. (d. izin─â sa┼ş s├«rb. zij├íniti, bg. z─şanosam, sufer pagub─â. V. izin─â). Munt. Olt. Port o ruf─â prea mult ╚Öi o murd─âresc a╚Öa ├«n c├«t nu ma─ş ─şese la sp─âlat. V. refl. M─â murd─âresc a╚Öa ├«n c├«t s─â nu ma─ş ─şes la sp─âlat. Fig. M─â ├«nchircesc, m─â pipernicesc (de boal─â, de tra─ş r─â┼ş).
izin├şt, -─â adj. Vest. Pipernicit (╚śez. 32, 110). R─â┼ş ├«mbr─âcat.
izini vb. v. CHIRCI. DEGENERA. ÎNCHIRCI. PIPERNICI. SFRIJI. ZGÎRCI.
izinit adj. v. CHIRCIT. DEGENERAT. ÎNCHIRCIT. NEDEZVOLTAT. PIPERNICIT. PIRPIRIU. PRICĂJIT. PRIZĂRIT. SFRIJIT.

Izinit dex online | sinonim

Izinit definitie

Intrare: izini
izini verb grupa a IV-a conjugarea a VI-a
Intrare: izinit
izinit