Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

7 defini╚Ťii pentru isteciune

ISTECI├ÜNE, isteciuni, s. f. (├Änv.) Iste╚Ťime. ÔÇô Iste╚Ť + suf. -ciune.
ISTECI├ÜNE, isteciuni, s. f. (├Änv.) Iste╚Ťime. ÔÇô Iste╚Ť + suf. -ciune.
ISTECI├ÜNE, isteciuni, s. f. (├Änvechit) Iste╚Ťime. Iarba se usuc─â pe unde c─âlc─âm... ├«n╚Ť─âlepciunea noastr─â e minciuna... isteciunea noastr─â, j─âfuirea. RUSSO, S. 142.
isteciúne (înv.) s. f., g.-d. art. isteciúnii; pl. isteciúni
isteci├║ne s. f., g.-d. art. isteci├║nii; pl. isteci├║ni
istec─ş├║ne, V. iste╚Ťime.
iste╚Ť├şme f. (d. iste╚Ť). De╚Ötept─âc─şune, pricepere. ÔÇô Vech─ş ╚Öi iste╚Ťie ╚Öi istec─ş├║ne.

Isteciune dex online | sinonim

Isteciune definitie

Intrare: isteciune
isteciune substantiv feminin