Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

9 defini╚Ťii pentru ispr─âvnicit

ISPR─éVNIC├Ź, ispr─âvnicesc, vb. IV. Intranz. A administra, a conduce ├«n calitate de ispravnic. ÔÖŽ Tranz. ╚Öi refl. A face sau a deveni ispravnic. ÔÇô Din ispravnic.
ISPR─éVNIC├Ź, ispr─âvnicesc, vb. IV. Intranz. A administra, a conduce ├«n calitate de ispravnic. ÔÖŽ Tranz. ╚Öi refl. A face sau a deveni ispravnic. ÔÇô Din ispravnic.
ISPR─éVNIC├Ź, ispr─âvnicesc, vb. IV. Intranz. (├Änvechit) A administra, a guverna, a conduce (un jude╚Ť).
ispr─âvnic├ş (a ~) (├«nv.) vb., ind. prez. 1 sg. ╚Öi 3 pl. ispr─âvnic├ęsc, imperf. 3 sg. ispr─âvnice├í; conj. prez. 3 s─â ispr─âvnice├ísc─â
ispr─âvnic├ş vb., ind. prez. 1 sg. ╚Öi 3 pl. ispr─âvnic├ęsc, imperf. 3 sg. ispr─âvnice├í; conj. prez. 3 sg. ╚Öi pl. ispr─âvnice├ísc─â
ISPR─éVNIC├Ź vb. v. administra, autoriza, c├órmui, conduce, delega, gospod─âri, ├«mputernici, ├«nvesti.
ispr─âvnic├Č v. a se face ispravnic (ironic): ├«n sf├ór╚Öit mÔÇÖam ispr─âvnicit! AL.
2) ispr─âvnic├ęsc v. tr. Fac ispravnic. V. refl. Devin ispravnic. V. intr. Func╚Ťionez ca ispravnic.
isprăvnici vb.v. ADMINISTRA. AUTORIZA. CÎRMUI. CONDUCE. DELEGA. GOSPODĂRI. ÎMPUTERNICI. ÎNVESTI.

Ispr─âvnicit dex online | sinonim

Ispr─âvnicit definitie

Intrare: ispr─âvnici
ispr─âvnici verb grupa a IV-a conjugarea a VI-a
Intrare: ispr─âvnicit
ispr─âvnicit participiu
ispr─âvnicire infinitiv lung