Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

11 defini╚Ťii pentru implora╚Ťiune

IMPLOR├ü╚ÜIE, implora╚Ťii, s. f. (Rar) Implorare. [Var.: implora╚Ťi├║ne s. f.] ÔÇô Din fr. imploration.
IMPLORA╚ÜI├ÜNE s. f. v. implora╚Ťie.
IMPLOR├ü╚ÜIE, implora╚Ťii, s. f. (Rar) Ac╚Ťiunea de a implora ╚Öi rezultatul ei; implorare, rug─âminte, cerere st─âruitoare, fierbinte, desperat─â. [Var.: implora╚Ťi├║ne s. f.] ÔÇô Din fr. imploration.
IMPLORA╚ÜI├ÜNE s. f. v. implora╚Ťie.
implor├í╚Ťie (rar) (-╚Ťi-e-) s. f., art. implor├í╚Ťia (-╚Ťi-a), g.-d. art. implor├í╚Ťiei; pl. implor├í╚Ťii, art. implor├í╚Ťiile (-╚Ťi-i-)
implor├í╚Ťie s. f. (sil. -╚Ťi-e), art. implor├í╚Ťia (sil. -╚Ťi-a), g.-d. art. implor├í╚Ťiei; pl. implor├í╚Ťii, art. implor├í╚Ťiile (sil. -╚Ťi-i-)[1]
IMPLORÁȚIE s. v. implorare.[1]
IMPLOR├ü╚ÜIE s.f. Implorare. [Gen. -iei, var. implora╚Ťiune s.f. / < fr. imploration, lat. imploratio].
IMPLORA╚ÜI├ÜNE s.f. v. implora╚Ťie.
IMPLORÁȚIE s. f. implorare. (< fr. imploration)
*implora╚Ťi├║ne f. (lat. imploratio, -├│nis). Ac╚Ťiunea de a pl├«nge. ÔÇô ╚śi -a╚Ťie ╚Öi -├íre.

Implora╚Ťiune dex online | sinonim

Implora╚Ťiune definitie

Intrare: implora╚Ťie
implora╚Ťiune
implora╚Ťie substantiv feminin
  • silabisire: -╚Ťi-e