Dic╚Ťionare ale limbii rom├óne

12 defini╚Ťii pentru impetuozitate

IMPETUOZIT├üTE s. f. ├Änsu╚Öirea de a fi impetuos. [Pr.: -tu-o-] ÔÇô Din fr. imp├ętuosit├ę.
IMPETUOZIT├üTE s. f. ├Änsu╚Öirea de a fi impetuos. [Pr.: -tu-o-] ÔÇô Din fr. imp├ętuosit├ę.
IMPETUOZIT├üTE s. f. ├Änsu╚Öirea de a fi impetuos. [Oltul] a str─âb─âtut trei ╚Öiruri de mun╚Ťi, zb─ât├«ndu-se deasupra st├«ncilor, vibr├«nd din toat─â fiin╚Ťa, cu o impetuozitate de care, pentru nimic ├«n lume, n-ar mai fi ├«n stare. BOGZA, C. O. 410. [Artileria] ├«ncepuse s─â r─âspund─â, cu team─â ├«ns─â ╚Öi uluit─â de impetuozitatea du╚Ömanului. REBREANU, P. S. 113. ÔÇô Pronun╚Ťat: -tu-o-.
impetuozit├íte (-tu-o-) s. f., g.-d. art. impetuozitß║»╚Ťii
impetuozit├íte s. f. (sil. -tu-o-), g.-d. art. impetuozit─â╚Ťii
IMPETUOZIT├üTE s. 1. v. energie. 2. v. av├ónt. 3. v. vehemen╚Ť─â.
IMPETUOZIT├üTE s.f. Calitatea de a fi impetuos. [Pron. -tu-o-. / cf. fr. imp├ętuosit├ę].
IMPETUOZIT├üTE s. f. calitatea de a fi impetuos. (< fr. imp├ętuosit├ę)
IMPETUOZIT├üTE f. 1) Caracter impetuos. 2) Situa╚Ťie impetuoas─â. [G.-D. impetuozit─â╚Ťii; Sil. -tu-o-] /<fr. imp├ętuosit├ę
impetuozitate f. caracterul celui impetuos.
*impetuozitáte f. (d. impetuos). Calitatea de a fi impetuos. V. sirepie.
IMPETUOZITATE s. 1. dinamism, energie, for╚Ť─â, putere, robuste╚Ťe, t─ârie, vigoare, vitalitate, vlag─â, (livr.) poten╚Ť─â, (pop.) v├«njo╚Öenie, v├«njo╚Öie, v├«rto╚Öie, voinicie, (reg.) mau, v├«nj, vlast─â, (Munt., Olt. ╚Öi Ban.) snag─â, (├«nv.) sfor╚Ť─â, t─ârime, v├«rtute, vlavie, (fig.) sev─â. (D─â dovad─â de o ~ inepuizabil─â.) 2. ardoare, av├«nt, elan, temperament, (pop. fam.) suflet, (reg.) mau. (C├«nta╚Ťi cu mai mult─â ~.) 3. ├«nfocare, vehemen╚Ť─â, violen╚Ť─â. (Se ap─âr─â, riposteaz─â cu ~.)

Impetuozitate dex online | sinonim

Impetuozitate definitie

Intrare: impetuozitate
impetuozitate substantiv feminin
  • silabisire: -tu-o-